barwnie


barwnie
barwnie {{/stl_13}}{{stl_8}}przysł. {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'odznaczając się różnymi kolorami; kolorowo': {{/stl_7}}{{stl_10}}Barwnie ubrane przedszkolaki. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'obrazowo, interesująco, ciekawie': {{/stl_7}}{{stl_10}}Barwnie opisać przygodę wakacyjną. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • barwnie — barwnieej przysłów. od barwny Barwnie ubrany tłum. Serweta barwnie haftowana. przen. «interesująco, żywo, obrazowo» Barwnie opowiadać o czymś, opisywać coś …   Słownik języka polskiego

  • rysować — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, rysowaćsuję, rysowaćsuje, rysowaćany {{/stl 8}}– narysować {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Ia {{/stl 8}}{{stl 7}} przedstawiać wizerunek, plan czegoś za pomocą kresek, linii; kreślić, wykreślać, szkicować : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • gorset — m IV, D. u, Ms. gorsetecie; lm M. y 1. «szeroki, obcisły pas usztywniony fiszbinami lub prętami stalowymi, uciskający dolną część klatki piersiowej i brzuch, noszony w celu nadania figurze wysmukłości, używany przez kobiety od XVI do początków XX …   Słownik języka polskiego

  • jarzyć się — ndk VIb, jarzyć sięrzy się, jarzyć sięrzył się 1. «żarząc się świecić słabym blaskiem» Papieros jarzył się w ciemności. Jarzące się węgle w popielniku. 2. «błyszczeć się, lśnić w jasnym oświetleniu lub jako jasne, oświetlone punkty, miejsca» Staw …   Słownik języka polskiego

  • jaskrawić się — ndk VIa, jaskrawić sięwi się, jaskrawić sięwił się «odbijać się jaskrawo od tła, wyglądać barwnie, jaskrawo» Niebo jaskrawi się czerwienią. Łąki jaskrawiły się w słońcu …   Słownik języka polskiego

  • kodeks — m IV, D. u, Ms. kodekssie; lm M. y 1. «zbiór usystematyzowanych i opartych na wspólnych zasadach przepisów, dotyczących jednej gałęzi prawa, regulujący określoną dziedzinę stosunków społecznych, wydawany zwykle w formie ustawy» Kodeks cywilny,… …   Słownik języka polskiego

  • kogut — m IV, DB. a, Ms. kogutucie; lm M. y 1. «samiec kury domowej; także samiec bażanta, cietrzewia i większości innych kuraków» Barwnie upierzony kogut. Pianie koguta. Walki kogutów. Zaperzyć się jak kogut. przen. pot. lm DB. ów a) «mężczyzna… …   Słownik języka polskiego

  • kogutek — m III, DB. kogutektka, N. kogutektkiem; lm M. kogutektki 1. «mały, młody kogut ptak» Do nóg jej biegło ptastwo: stąd kury szurpate toczą się kłębkiem, stamtąd kogutki czubate. (Mickiewicz) 2. «jakikolwiek przedmiot w kształcie koguta, np.… …   Słownik języka polskiego

  • malowniczy — 1. «efektowny pod względem malarskim, piękny, barwny» Malownicza dolina, droga. Malowniczy krajobraz, widok. 2. «odtwarzający coś barwnie, efektownie, po malarsku; wyrazisty, obrazowy» Malowniczy opis podróży. Malownicze opowiadanie …   Słownik języka polskiego

  • opisać — dk IX, opiszę, opiszesz, opisz, opisaćał, opisaćany opisywać ndk VIIIa, opisaćsuję, opisaćsujesz, opisaćsuj, opisaćywał, opisaćywany 1. «pisząc przedstawić szczegóły dotyczące czyjegoś wyglądu, funkcji, działania czegoś; podać szczegóły, cechy… …   Słownik języka polskiego